Dave Jongen

NAAM: Dave Jongen

WOONPLAATS: Amsterdam

RADIO GESCHIEDENIS: Heeeeeuul lang geleden, ergens op 27 april 2013, begon het. Samen met Wouter Hoonakker begon ik bij de Lokale Omroep Landsmeer. Hier presenteerde wij, elke vrijdagavond tussen 20.00 en 22.00 uur samen, het programma Knallend Door Je Weekend. Het programma stopte uiteindelijk en Wouter verhuisde naar RTV Purmerend. Ik bleef bij de Lokale Omroep Landsmeer plakken waar ik weer een duo show heb gepresenteerd op dezelfde tijd. Sinds begin 2017 ben ik nu werkzaam voor Social Radio!

BESTE TRACK OOIT GEMAAKT: Lastige vraag! Ik heb nooit echt een vaste track die ik beschouw als mijn favoriet. Deze wisselt echt bijna elke maand. Maar als ik echt moet kiezen ga ik voor: Porcelain – Moby, Sick Individuals

WAT DOE JE HET LIEFST IN JE VRIJE TIJD: Ik ben vooral online, maar een drankje met wat vrienden gaat er ook zeker in

MOOISTE MOMENT UIT JE LEVEN: Als je wel eens een interview leest denk je: aah wat een slecht antwoord. Als ze dit aan mij vragen dan weet ik het antwoord wel, maar het is toch wat lastiger dan verwacht… Het mooiste moment uit mijn leven is het moment dat ik ontdekte dat als je muziek luistert en je jezelf focust op wat er allemaal op de achtergrond van een nummer te horen is, dat je zo veel detail hoort wat veel mensen niet opvalt. Een nummer wat je al 10 keer hebt beluisterd kun je elke keer weer wat nieuws in ontdekken.

GUILTY PLEASURE: Vroeger moest ik er niks van weten, maar ik ben stiekem wel een beetje fan van André Hazes

GROOTSTE DROOM: Best cliché, maar een verre reis lijkt me echt heel gaaf! De Malediven bijvoorbeeld. Wie neemt me mee?

HOBBY’S: Daar heb ik geen tijd meer voor… Social vreet al m’n tijd op. Neehoor, ik ben vooral bezig met muziek, in de ruimste zin. Denk aan draaien, luisteren en bewerken.

GROOTSTE FAIL: Ik wist dat deze er aan zat te komen, en ja, dan moet het er toch maar een keer uit. Ik heb een keer tijdens mijn allereerste live locatie uitzending met de wandelzender iemand willen interviewen die op en terras zat. Die gene had een petje op, kort haar en zat aan een glas bier. Mijn eerste gedachte zei: Dat is een man… Dus ik loop vol spanning naar die persoon toe en zeg: ‘Meneer, mag ik u wat vragen?’ Waarop de persoon antwoord: ‘NEE! En ik ben geen meneer MAFKEES!’ Dit leverde natuurlijk live een hele akward situatie op, dus ik wist niet hoe snel ik daar weg moest komen. Sinds dien kijk ik wel 3 keer voordat ik iemand interview of het een man of vrouw is! (En mocht jij de persoon zijn waar ik het nu over heb, 100x sorry!)

 

Leave a comment

Your email address will not be published.


*